برگ زنبقی بر چهره آب شنا میکندمرگ به هیچ چیز دیگری شبیه نیست#ایلهان_برک

وادارم نکردی که رنج بکشم،پس لزومی نداشت که انتظار نفرتم را داشته باشی...هرگز به قدر ذرهای از جسم نمیارزی،به سادگی،حضورت را در خویش کشتهام .حالا، تطهیر شده،در بزم رقص مردگان میرقصم...#آنا_سوییر

در راه رسیدن به تو گیرم که بمیرماصلا به تو افتاد مسیرم که بمیرمیک قطره ی آبم که در اندیشه ی دریاافتادم و باید بپذیرم که بمیرمیا چشم بپوش از من و از خویش برانمیا تنگ در آغوش بگیرم که بمیرماین کوزه ترک

من بنده ی آن کسم که شوقی داردبر گردن دل ز عشق،طوقی داردتو لذت عشق و عاشقی کی دانی؟این باده کسی خورد که ذوقی دارد #حافظ

هرچه در خاطر من بود فراموشم شدجز خیال تو که هرگز نرود از یادم#باقی_اصفهانی

تا به کی پرسی به راه عشق منزل در کجاست؟هرکجا بارت به گل افتاد آنجا منزل است#آرزوی_اصفهانی

چه کسی می داند،که تو در پیله تنهایی خود تنهایی؟چه کسی می داند،که تو در حسرت یک روزنه در فردایی؟پیله ات را بگشا،تو به اندازه پروانه شدن زیبایی! #سهراب_سپهری

پاییز رابه هیچ میانگارد،دستی که دستهای تو را دارد... #سید_علی_میرافضلی

این جا گوییصدای انسان هرگز به گوش نخواهد رسیدتنها بادهای عصرِ سنگیبر دروازههای سیاه می کوبند.این جا گویی در زیر این آسمانتنها من زنده ماندهامزیرا نخستین انسانی بودمکه آرزوی جام شوکران کردم... #آنا_آ

تنهایی،چیزهای زیادیبه انسان میآموزداما تو نرو،بگذار من نادان بمانم...#ناظم_حکمت

ریسمان پاره را می توان دوباره گره زد،دوباره دوام می آورداما هر چه باشد ریسمان پاره ای است...شاید ما دوباره همدیگر را دیدار کنیماما در آنجا که ترکم کردیهرگز دوباره مرا نخواهی یافت! #برتولت_برشت

وقتی که اعتماد من،از ریسمان سست عدالت آویزان بودو در تمام شهر،قلب چراغهای کودکانه عشق مرابا دستمال تیره قانون میبستند،و از شقیقههای مضطرب آرزوی من،فوارههای خون بیرون میپاشیدوقتی که زندگی من،هیچچ

همه هستی من آیه تاریکی است که تو را در خود تکرار کنانبه سحرگاه شکفتنها و رستنهای ابدی خواهد بردمن در این آیه تو را آه کشیدم آهمن در این آیه تو رابه درخت و آب و آتش پیوند زدم #فروغ_فرخزاد

عاشق كه شدم،دنيا يه بادكنك بزرگ قرمز شد و هوا رفت...انقدر بالا و بالاتر رفت،كه به خورشيد چسبيد و تركيد!حالا مواظبم دفعه بعد كه عاشق شدم،يه نخ به سر دنيا ببندم،كه خيلي بالا نره...آخه ، مي ترسم اين بار هم ، يا گمش كنم يا بتركه! #شل_سیلور_استاین

در گلوگاهِ مندرختِ سیبی هستکه از آنمردی رابر دار کردهاند.اگر دهان میگشایم و روی میگردانیبگردان،اما به قِدمَتِ عشق سوگندکه تباهیِ من از مِی و افیون نیست.اوست که در گلوگاهم آویخته است ومیپوسدآرام آر

آمدند تا اشتباهات تو را به من بگویندیکی یکیخودشان را معرفی کردندبلند بلندمی خندیدم وقتی این کار را می کردندمن همه ی آنها را به خوبی از قبل می شناختم،...آه...آنها کورندآنها بیش از حد کورند برای دیدنگناهان ِ تو باعث شده بود که بیشتر عاشقت باشم #سارا_تيس_ديل

روز وصل دوستداران یاد باد یاد باد آن روزگاران یاد باد کامم از تلخی غم چون زهر گشت بانگ نوش شادخواران یاد باد گر چه   یاران   فارغند از یاد من از من ایشان را هزاران یاد باد مبتلا گشتم د

آمدی جانم به قربانت ولی حالا چرا... غزلی بی نظیر از #شهریار در ادامه مطلب...

نور   تویی  !سور تویی!... غزل زیبایی از #مولوی در #دیوان_شمس در ادامه مطلب...

بگفتا دل ز مهرش کی کنی پاک بگفت آنگه که باشم خفته در خاک... مناظره ای بسیارقشنگ از #نظامی_گنجوی در ادامه مطلب...